Mare is de hoofdpersoon in mijn nog altijd titelloze nieuwste boek (wordt aan gewerkt, die titel…).
Mooie naam, Mare, zei mijn partner.
Vind ik ook.
Als ik een dochter had gekregen, had ik haar Marijn willen noemen. Mocht niet van haar toekomstige vader. En de geweldige jongens die we kregen, zijn en heten precies zoals ze moesten zijn en heten. Marijntje mandarijntje, grapten ze toen ik het eens vertelde.
Maar iets van die naam wilde ik behouden, en dat werd Mare.
De naam betekent in het Fries/Oud-Nederlands verhaal, tijding, nieuws (als in gerucht, mare doen).
Maar Mare is ook Latijn voor zee. Voor een reizende journaliste in een Bretons kustdorpje is dat toch bijna te mooi, ze is het verhaal en ze is de zee.
Ik hou zo van de zee. En zo van verhalen. En ik ben niet mijn hoofdpersonen maar ik ben ze ook een beetje wel, in allemaal zitten stukjes van mezelf. Dus ook dat vind ik mooi.
Ik ben alvast blij. Met de naam, en met haar verhaal.
Binnenkort te lezen, het verhaal van Mare en de zee!
(Ook een mooie titel trouwens…)