In Zweden bezocht ik Astrid Lindgrens Näs, het geboortehuis van Astrid Lindgren, de Zweedse kinderboekenschrijfster van o.a. Ronja de Roversdochter, Pippi Langkous en De gebroeders Leeuwenhart.
Ik was er jaren voor mijn eigen boeken zouden verschijnen, die waren toen nog slechts een droom, een wens. Maar wat was het inspirerend om te zien waar ze woonde, haar manuscripten te zien, te ontdekken hoe ze ooit begon met schrijven. Om te lezen over haar leven als schrijver, moeder, intelligente vrouw met ambities, met denkbeelden die haar tijd ver vooruit waren en die niet iedereen wist te waarderen. Geen makkelijk leven was het, maar ze weigerde haar dromen en haar zelfstandigheid op te geven. Voor mij was het een kiem van iets, dit kijkje in haar leven, dat voelde ik toen al.
Haar boeken zijn inmiddels tijdloze klassiekers in de jeugdliteratuur en haar sfeer van eenvoud, veel buiten leven, geen materiële luxe maar altijd de kracht van persoonlijke warmte, is er een die veel mensen weet te raken. Het is ook mijn sfeer, mijn streven, in mijn leven en in mijn boeken.
Heel bijzonder vond ik het om dit keer een boek te schrijven dat zich in ‘haar’ Zweden afspeelt. Ook ik heb mijn hart verloren aan de roodhouten huisjes, de geblokte gordijnen, het rijke, uitbundige groen. En pas nu, al schrijvend, besef ik dat ik een personage in Naar het Noorden haar naam heb gegeven. Astrid, bedankt!