Toen ik nog als psycholoog werkte, kwam het weleens voor dat gesprekken niet lekker liepen. We praatten met elkaar, maar we bereikten elkaar niet. Op verstandsniveau wel, qua inhoud soms ook nog wel, maar de gevoelslaag bleef achter. En dan versta je elkaar niet. Eerst voelen, dan begrijpen.
Met boeken kan ik het net zo hebben. Een boek kan technisch goed in elkaar zitten, vermakelijk zijn, spannend of tragisch, maar zolang de emotionele laag niet wordt aangeraakt, zolang ik het niet echt voel, is het voor mij geen goed boek.
Als je iets leest wat resoneert, waarbij je veel voelt, gebeurt er iets. Net als in een goed gesprek, of in een therapie- of coachingsessie. Een goed boek kun je als kompas gebruiken, om helderder te krijgen wat je zelf graag wil. Let maar eens op, al lezend. Waar word je geraakt? Waar gaat je hart van zingen, waar voel je tranen in je ogen springen, waar voel je een verlangen, al lezend? Naar vrijheid? Zelfstandigheid? Vriendschap? Passie? Avontuur? Geborgenheid?
Kijk eens wat je het meest raakt, lokt, en gebruik dat als leidraad bij je beslissingen. Hoe klein ook, je kunt vaak meer vormgeven in je leven dan je denkt. Elke koerswijziging begint met een eerste stap.
Wie heeft zich weleens laten leiden door een boek?