‘Wees voorbereid. Zorg voor genoeg eten, drinken, medicijnen, toiletpapier en electriciteit voor 72 uur.’ Het nieuwste advies van de overheid, maart 2025. Concreet genoeg om aan de oppervlakte wellicht een beetje gerust te stellen, wat angst te kanaliseren in actie (geen enkele reden tot zorg mensen, zolang je genoeg toiletpapier hebt!) maar tegelijk zo hopeloos ontoereikend dat het alles alleen nog maar erger maakt.
Direct na de Amerikaanse verkiezingsuitslag had ik nog de naieve hoop dat het wel mee zou vallen, maar die verdampte snel.
En wat doe ik? Ik schrijf boeken over de liefde. Over zelfkennis, je eigen pad kiezen, slow living. Is dat nou echt wat je moet doen, wat je wil doen? Is dat nou echt het allereffectiefst, gezien de huidige state of the world?
Vast niet. Maar tegelijk… liefde, ook de liefde voor jezelf, voor de mensen om je heen, voor de natuur en de wereld, is zo hard nodig nu. Want daar gaat het mis. Kijk naar de mannen die nu aan de knoppen draaien en vraag je af, hoe zijn zij zo geworden? Wat is hier misgegaan? Daar was zoveel meer liefde nodig geweest, denk ik…
Voor die mannen zie ik weinig redding meer. Maar de wereld, die heb ik nog niet opgegeven.
Dus heb lief, met alles wat je in je hebt, leef het voor, verspreid het. Als je kunt schrijven, schrijf erover. En als je iets anders kunt, doe dat dan, het maakt niet uit hoe groot of klein. Spread the word, wees deel van die hartverwarmende olievlek die zich langzaam uitbreidt, doe íéts.
Dit doe ik. Schrijven over de liefde. Leek me beter dan alleen zorgen voor genoeg toiletpapier in m’n eigen voorraadkast, maar mocht het zover komen en je zit zonder: feel free to ask.